Budowa domu zakonnego w Wieżycy rozpoczęła się w 1977 r. dzięki staraniom o. Jacka Kuppera na gruncie ofiarowanym przez jego krewnych. W 1978 r. budynek był już w stanie surowym. W 1980 r. bp chełmiński, Bernard Czapliński, poświęcił kaplicę pw. św. Bernarda Opata i dom mieszkalny dla zakonników.
Kaplica służyła miejscowym wiernym oraz wczasowiczom, którzy latem i zimą przebywają na wypoczynek w ośrodkach wczasowych znajdujących się w okolicy. Dom zakonny, to także miejsce rekolekcji dla grup młodzieży.
W roku 2015 podjęto decyzję o gruntownej przebudowie domu zakonnego w Wieżycy. Dotychczasowy budynek klasztoru wymagał już generalnego remontu – jego stan techniczny nie pozwalał na dalsze funkcjonowanie bez poważnych prac modernizacyjnych. Szczególnym wyzwaniem była kaplica, która przez lata mieściła się w zaadaptowanym, dawnym garażu.
W związku z tym podjęto decyzję o kompleksowej przebudowie całego klasztoru. Dziś w tym miejscu stoi nowo wybudowany dom zakonny wraz z przestronną kaplicą Matki Bożej Anielskiej z Porcjunkuli, która stała się sercem wspólnoty i miejscem modlitwy dla przyjeżdżających.
W klasztorze powstał również ośrodek rekolekcyjny, otwarty dla różnych grup – młodzieży, wspólnot parafialnych, osób konsekrowanych oraz wszystkich, którzy pragną zatrzymać się na modlitwie i duchowej refleksji. Nowy etap w historii tego miejsca stał się przestrzenią rozwoju duchowego i gościnności.
